Skip to main content

Rapaciña do meu tempo

Chamáchesme a min rapaz

durme comigho unha noite

pola mañán mo dirás

Tito e manolo

O carallo portugués

Non é coma o castellano;

Eu probeino unha vez,

¡quen mo dera todo o ano!

Ben me sabes

Hoxe morreu o carallo,

os collóns están de luto

xa podes abri-las pernas

pra enterrar este defunto

Nacín no mes de xaneiro,

no mes da quiquiricaina,

meu pai á perna do medio

nunca lle puxo polaina

O cura cando vai fóra

leva a criada na burra

na primeira carballeira

dalle unha sacudidura