namorada dunha pedra

tamen veño namorada

do canteiro que anda nela

heina de facer rabear-e

nin me ll'hei casar coa filla

nin lla hei de deixar casar-e

nesta casa tanto fume,

é a señora da casa

qu'está ca cazola ao lume.

tirar as soghras ó mar

e a miña por se ascaso

xa está aprendendo a nadar

eu non te podo olvidar

de día no pensamento

de noite no soñar

sete muiños fai andar

carallo para a miña sogra

que forma de mexar