Cantigas atopadas: 237

Fun morena, fun morena

Son morena, so-no tanto

Tamen o trigho é moreno

E fai o molete branco

Para facer unha festa

Face-la debidamente

Para facer unha festa

As mozas de San Vicente

Sei tocá-la pandeireta

tocar sei o violín

tamén sei facé-la burla

de que-na fagha de min

Da banda d'alá do rio

ten meu pai unha xesteira

que dá chorismas en maio

coma ghindas da ghindeira

A lua vai encuberta

con panos de tafetán

olliños que a min me queren

nesta terra non están

Namorei-me na bonita

Porque ela cantaba ben

Aghora morro de fame

E o cantar non me mantén

Daquel lado non hai rosas

que as quitaron das roseiras

deste lado si que as hai,

vivan as mozas solteiras!

Quero-te porque te quero

e non sei dicir por que

cando se quere por algho

non é moi fondo o querer

Olvidaches-me, olvidei-te

nada che quedei debendo

deches-me carta de pago

dei-ch'o recibo correndo

Ponte dereita, rapaza

que che veñen a pedir

eu ben dereita me poño

pero non os vexo vir

Os mociños que hai aghora

E mai-los que aghora vén

Pegha-ll'a rábia no corpo

Porque lle a barba non vén

Hei-me de casar este ano

se non me caso, rabeo

que xa fagho trinta anos

prá seghada do centeo

Un gato e un empresario

Caíron xuntos nun pozo

E como os dous tiñan unllas

Rabuñárons'o pescozo

Se soubera que ti dabas

Pasadiñas por me ver

Tamén t'eu daba palabra

Doutros amores non ter

O raposo está berrando

no alto de Camariñas

que lle levan os zapatos,

e lle pican as espiñas

Chamáchesme piro cairo

porque nacín en xaneiro

deixa vi-lo mes de maio

qu'eu subirei ò poleiro

És com'unha rán en cuiros,

un sigharro sen camisa,

un leghartiño ó sol,

un sapo morto de risa

Onde che vai aquel pano

todo cheio de pintiñas

dime con quen repartiches

o cariño que me tiñas

Anubía e anubía

e anque anubia non chove

o meu amor está malo

e anque está malo non morre

Miña nai e mai-la tua

van xuntas à romaria

a miña viña borracha

a tua xa non se tiña

Eu canto porque non sei

Se soubera, non cantaba

Canto por lle dar nos ollos

A quen de min marmuraba

Gharghanta, miña gharghanta

Miña gharghanta de neve

Non vou a parte do mundo

Gharghanta, que te non leve

Hoxe é luns, mañán é martes

cuarta-feira logho vén...

Domingo tarda-me un ano,

p'ra ver a quen quero ben

A folla do castiñeiro

ela, de verde, non roxe

moito traballiño ten

andar atrás de quen foxe

Silva verde, non me prendas

que non 'tou na minha terra

Nunca silva me prendiue

Que non me ceivara dela

Se chove, deixa chover

se orballa, deixa orballar

qu'eu ben sei dun abrighiño

onde m'hei d'ir abrighar

Se eu lla soubese ler

respondia à sua cartinha,

Quen me dera de saber

se sua saudade é igual à minha

Se queres que io te quiera

terá ser con condeción-e.

Que o teu seia pra min-e

mai-lo meu para ti non-e.

¡Quen fora recheiño ruibo

Pra cantar n-a túa figueira,

Pra non sair do teu horto,

e aniñar na tua silveira!

Alta vai a Lúa, madre,

alta vai qu’eu ben a vin.

Máis alta vai a fertuna

que Deus garda para min.

Sei un cento de cantigas

e máis unha saquetiña

se me tiran polo xenio

desátoll'a baraciña!

Se tu me quixeras ben

Como ch'eu quero a ti-e

Farías do lonxe preto

Viríasme ver eiquí-e

O que non canta nin baila

que vén facer ao fiadeiro

hámolo* pór de espantallo

no alto dun castiñeiro.

Que ben ch'está a ghurriña

reghaliño dos meus ollos,

que ben ch'esta a ghurriña

non che ll'está así a todos.

Carballeira de San Xusto,

carballeiriña enramada,

naquela carballeiriña

perdín a miña navalla.

O almorzo cedo, cedo,

o xantar cedo, cediño,

a merenda con coidado

e a cea con coidadiño.

E estou pra pasa-lo río,

e estou pra non o pasar,

e estou pra tomar amores,

e estou pra non os tomar.

Casadiña de tres días,

mandou traballar ao home,

traballa home, traballa!

quen non cho ten, non cho come

Cantan os ghalos ao día,

meu amor írghete e vaite,

Como m'hei d'ir quiridiña?

Como m'hei d'ir e deixarte?.

Quen me dera dar una ai-e!

e atrás do aie un suspiro,

quen me dera te-lo corpo,

onde teño o meu sentido.

E ao se deitar cun vello

non sei que gusto lle topan,

pola noite dice Ai!

pola mañá dice Opa!

Mándanme toca-la jota

i-eu a jota non a sei-e

Pra quen lle guste e quen baile

eu a jota tocarei-e

Cantai nenas, cantai nenas,

cantai nenas, cantai todas,

unhas porque non queredes,

outras porque son señoras.

Cantai e bailai, miniñas,

e que cale o mundo todo

qu'os qu'están na borralleira

Están queíndo co sono.

I-esta noite hei d'ir á rúa

qu'onte á noite non fun èla

i-esta noite hei d'ir á rúa

ao lugar da Paradela

Eu pidin-llo onha nena

no porteliño do prado,

respondeu-m'a picarona

Qu'estaba o campo mollado.

Se pasades por Paredes

pola beiriña do adro,

rézaille un Ave María

para a virxe do Rosario

Na aldeíña de Paredes

Teño quen me queira benhe

teño tíos, teño primos,

teño o meu amor taménhe

Arrimeim'on pino verde

A ver si me consolaba,

o pino com'era verde

ó me ver chorar, choraba

Para Carballo vou rindo,

para Verdillo cantando,

Par' a parroquia de Bértoa,

Vou como a troita nadando

As estrelas ll'o luceiro

Tuveron unha porfía,

as estrelas qu'era noite

ll' o luceiro qu'era día.

Aparta loureiro verde,

Deixa clarea-la lúa

se non vexo os meus amores

non vexo cousa ninghunha

O meu amor olvidoume

pensando que eu que choraba,

nunca chorei por amores,

era aghora o que me faltaba.

Indo de cara a Berermo

carabeles encarnados

indo de car'autro lado

todo silvas nos valados.

Eu a Lobeira non vou

ca se non párome moito

unha faliña tras outra

falar d'amor prende moito.

Toca o pandeiro María

e penícallo Manuela,

no camiño me dixeron

qu'eras a flor da canela.

Baila María, baila,

baila con ela

se ti non tes refaixo

préstacho ela,

baila Manoeliño, baila con ela.

Manoel, Manoeliño

Manoel da rúa alta,

moito te queren as mozas

porque lles tóca-la ghaita.

Manoel foi á bodega

Traía a xerra do viño,

"Tropezouse" cunha pedra

E "caeuse" no camiño.

Manoel, Manoeliño,

Manoel feito de cera,

quen me dera se-lo lume

pra que Manoel derretera

Manoel, Manoeliño,

Manoel corre de présa,

empatoulle a camisa

e Manoel foi de cabeza.

Feira Nova, Feira Nova,

feira de perde-lo tempo

onde se venden os homes

a tres ichavos o cento.

Viva o río, viva o río,

viva o río do Riós,

viva o río, viva o río

que do Riós somos nós.

Cantai e bailai meniñas

e ghardai o farropeiro

que a que non canta nin baila

é a que o dá primeiro

Ben te vin entrar na misa,

ben te vin arrodillar-e

e por culpa de te ver-e

non me poiden presinar-e

Esta noite e maila outra

e maila outra pasada

abanei unha pereira

que nunca fora abanada

Unha volta polo medio,

outra polo d'arredore,

qu'así fai o que ben baila

qu'así fai o bailador-e.

Chamáchesme moreniña

á vista de tanta xente

e aghora vaime quedare

moreniña para sempre

Chamácheme cadeliña,

e eu non mordín a ninghén

e se ladro á túa porta

é porque che quero ben.

Pasei pola túa porta

mireite polo cerrollo

e a parva da túa nai

meteume un chusco no ollo.

Ar mociñar de Parada

non saben fiar o liño

ándanche de porta en porta

que llo fíen delghadiño.

A muller que capa os homes

vive nos campos de Noia

fuxí homes, fuxí homes

velaí vén a capadora

A muller p'ra ser bonita

ten que ter a cinta baixa

e a barrigha pequeniña

pra que asente o pau na caixa.

Vale máis un toxo verde

prantado na miña horta

ca unha mala veciña

d'arredor da miña porta

Amadeu perdeu as vacas

a calquera lle acontece

as vacas xa van no eido

e Amadeu non aparece

Hei-te d'amar, paxariño

hei-te d'amar ghorrión

hei-te d'amar, paxariño

de dia, e de noite non

Hei-te d'amar, paxariño

hei-te d'amar, a máis hei

non me perda-lo cariño

non che perderei-na lei

Lindos ollos ten a cobra

cando mira de repente

vale máis un desengano

que andar enganada sempre

Da túa ventana* à miña

hai un salto dunha cobra

inda lle hei de chamar

à túa nai, miña soghra

Hai tanto burro a mandare

en homes de intelixéncia

que às veces dou en pensare

que a burrámia é unha céncia

Aleghre é a vida do rico

Porque ten no que ghastar

As aleghrías do probe

Son anuncios dun pesar

Porque canto e me adevirto

dinme que non teño pena.

Lévoia toda por dentro

coma se non a tivera.

Cuidas que porque falamos

xa me colles pola mau

Nunca fun afecionada

Da fruta que cai ó chau

Miña nai o pote ferve

e a da verdura non vén

Ela como é tan bonita

Algún enrediño ten

Dios llo paghe a miña nai

por facerme costureira.

Cando chove non me mollo.

Cando hai sol non me queima.

Costureiriña bonita

foi un palacio coser

na primeira escaleira

xa lle deron que facer

Moza qu'estás na ventana

mirando pra quen pasa

se tes ollos de cadela

vente comigho de caza

Alghún dia or meus amores

o meu reghalo era velos

aghora en tanto me dá

ghanalos coma perdelos.

Anque che "sea" a vasoira,

o chao non cho hei de varrer,

que se tu m'"olvidaches"

outros che m'han de querer.

Chéghat'ela, chéghat'ela

Chéghat'ela e dalle un bico

se non fora por vergonza

xa lle tiña dado cinco.

Ll'esas túas maos son "blancas",

ll'eses teus dedos de "anillos",

son os que me fan andare

de noite polos camiños

Baixa abaixo Castelaus

que Porqueira xa beixou

Faramiñás leva a rama

porque sempre a levou.

Fuches miña, fuches miña,

e aghora véñote ver

e quéroche perghuntar

si o queres volver ser.

O cura de Vigo é xastre,

e o de Marín mariñeiro,

e o d'Orense afiador,

e o de Vilar Cerralleiro.

O cura de Vigo é xastre,

e o de Marín mariñeiro,

e o d'Orense afiador,

e o de Vilar Cerralleiro.

Chamácheme turbisquiña

herba que o gado non come,

vale máis ser turbisquiña

ca muller de rüin home.

Cantai nenas, cantai nenas,

e deixai falar á xente,

qu'os tempos do amor se van,

non vos ha de durar sempre.

Si queres qu'a i-auga corra

tíralle o terrón á presa

nunca fun nin quero ser

plato de segunda mesa.

As tellas do teu tellado

botan auga sin chover

i-eu ben sei onde dixeches

que non me podías ver.

Piquiniña, piquiniña,

como a agulla de coser

se nacestes un pró outro

que ll'habedes de faguer.