pola porta para dentro

que vos quero preghuntar

que traés no pensamento

non vola quixera dare

que sodes amigas miñas

non vos quixera olvidar-e

viva o Sol e viva a Lúa

quen se despide cantando

non leva pena ninghunha

quixo subir á palleira

escorreghoulle a tamanca

e sentou o cu na eira

namorada dunha pedra

tamen veño namorada

do canteiro que anda nela

heina de facer rabear-e

nin me ll'hei casar coa filla

nin lla hei de deixar casar-e